Zajęcia otwartego przeprowadzonego przez nauczycielkę Elżbietę Kawszyniec w grupie dzieci 3-letnich w ramach programu autorskiego pt. „Psy i my” w Przedszkolu nr 5 dnia 6.05.2005 r.

Temat: Spotkanie II: „Wilk przodkiem wszystkich psów-legenda”.

Cel główny:

Wprowadzenie dzieci w historię pochodzenia psa i jego relacji z człowiekiem.

Cele szczegółowe:

– Utrwalanie znaczenia „mowy ciała” psów i zasad bezpiecznego z nimi kontaktu

– Obserwacja wyglądu i zachowania prezentowanych psów.

Cele operacyjne:

– Dziecko potrafi określić różnice w wyglądzie wilka i prezentowanych psów.

– Potrafi na podstawie zachowania psa zinterpretować jego zamiary względem otoczenia.

I. Nauczycielka wita dzieci oraz rodziców i zaprasza do wysłuchania legendy o wilkach. Dzieci i rodzice oglądają na fotografiach wilki przedstawione w różnych sytuacjach:

– Wilcze szczenięta (w pozycji dominującej i poddańczej)

– Wilczyca, karmiąca młode

– Wilk, znaczący teren

– Stado wilków, przy zdobyczy

– Stado wilków podczas okazywania sobie przyjaźni

– Para wilków podczas walki

– Wilk w postawie agresywnej.

– Głowa wilka en face.

Podczas oglądania nauczycielka komentuje znaczenie „mowy ciała” wilków na ilustracjach.

II. Nauczycielka opowiada dzieciom i rodzicom legendę obrazującą pochodzenie psów różnych ras.

1. Myśliwy Wielki Wi znajduje martwą wilczycę i wychowuje jej ślepe szczenięta, które traktują go, jak ojca i przywódcę stada. Kiedy pewnego razu na polowaniu Wi zostaje śmiertelnie ranny, prosi przed śmiercią swoje wilki, żeby odnalazły innych ludzi i zostały ich przyjaciółmi. Na drogę daje im ostatni dar. Każdy wilk będzie mógł spełnić jedno swoje najgorętsze pragnienie, ale musi zapłacić za nią zmianą swojego wyglądu. Zmiana ta będzie nieodwracalna, dlatego też wilki muszą rzeczywiście tego chcieć. Po śmierci Wi wataha wyrusza na poszukiwanie.

2. Podczas polowania na borsuka wilk o imieniu Skubi grzęźnie w norze. Bardzo chce się uwolnić. Wykorzystuje więc dar Wielkiego Wi. I zamienia się w jamnika.

(Nauczycielka zaprasza do sali jamnika Skubiego wraz z właścicielką. Na podstawie obserwacji jego zachowania dzieci i rodzice starają się odgadnąć jego nastrój i zamiary. Jamnik pod opieką swojej właścicielki obwąchuje dzieci i dorosłych, a oni głaszczą jamnika).

3. Wilczyca Kaja w pogoni za zającem również korzysta z daru Wielkiego Wi. Zmienia swój wygląd- zostaje charcicą.

(Nauczycielka zaprasza do sali charcicę Kaję. Dzieci porównują wygląd charcicy z wyglądem jamnika i próbują odgadnąć zamiary suki. Kaja także obwąchuje dzieci i jest przez nie głaskana)

4. Piękna wadera Dżaga zaprzyjaźnia się z małym chłopcem, kiedy jej mały przyjaciel topi się w rzece Dżaga próbuje wyciągnąć go z wody, lecz nie może go utrzymać. Korzysta z daru Wielkiego Wi. Ratuje chłopca, lecz zamienia się w brzydką bulterierkę.

(Nauczycielka zaprasza bulterierkę Dżagę z właścicielem.)

Dzieci porównują wygląd Dżagi z wyglądem dwóch poprzednich psów, interpretują jej zachowanie i głaszczą ją.)

Na zakończenie spotkania nauczycielka rozdaje rodzicom broszury traktujące o zasadach poprawnego obcowania z psami i dziękuje wszystkim za aktywną współpracę(zdjęcie nr 3).