Materiały i opracowania dydaktyczno-wychowawcze


     Zajęcia koleżeńskiego w grupie 3-latków przeprowadzonego 05.05.2005. w Przedszkolu nr 5 przez nauczycielkę Elżbietę Kawszyniec w ramach programu autorskiego p.t. „Psy i my”.

Temat: Spotkanie I - Odwiedziny funkcjonariuszy z Komendy Policji   towarzystwie psa służbowego Oskara.

Cel główny: Zapoznanie dzieci z wyglądem i zachowaniem owczarka niemieckiego („mowa ciała”), a także z jego zadaniami jako psa służbowego.

Cele szczegółowe: dziecko potrafi ogólnie określić zamiary psa względem otoczenia na podstawie zachowania zwierzęcia,

– potrafi poprawnie przybrać ochronną pozycję „żółwika”.

– zna zasady bezpiecznego kontaktu z psem.

metody: słowna (opowiadanie, opis, samodzielne wypowiedzi dzieci),
 czynna (ćwiczenia praktyczne),
 oglądowa (bezpośrednia obserwacja).
 formy pracy - praca z grupą

Pomoce dydaktyczne - ilustracje instruktażowe, Oskar - służbowy pies policyjny w towarzystwie przewodnika sierż. sztab. K . Kostrubca i sierż. D. Nowosada.

Przebieg zajęcia

I.  Dzieci siedzą na ławeczkach w sali gimnastycznej. Witają dwóch policjantów w towarzystwie psa służbowego.

Oskar jest psem rasy owczarek niem. Skończył specjalną szkołę dla psów policyjnych. Uczył się tam tropienia, pokonywania różnych przeszkód, ścigania i zatrzymywania przestępcy, a także ataku na niego w obronie swego przewodnika i partnera sierż. Sztab. K. Kostrubca. Oskar nie jest łagodnym pieskiem, jest psem ostrym i dlatego jest w kagańcu mimo, że bezwarunkowo slucha swojego przewodnika. Dzieci nie będą głaskać Oskara, będą go natomiast obserwować.

II. Dzieci opisują wygląd Oskara





„To duży pies, ma czarną sierść na ogonie i na grzbiecie, na szyi i głowie żółtą. Ma stojące uszy i zwisający ogon”.






Nauczycielka pyta dzieci: „Jak zachowuje się Oskar?”
Dzieci odpowiadają: „Stoi spokojnie, przygląda się nam, obwąchuje dywan”.
Nagle w otwartych drzwiach pojawia się przedszkolny pracownik - pan Gabryś, który niechcący podniósł do góry szczotkę do zamiatania. Oskar momentalnie odwraca się w stronę pana Gabrysia, napina mięśnie i ostrzegawczo warczy. Na komendę przewodnika rozluźnia się (Dzieci miały okazję zaobserwować u psa „mowę ciała” adekwatną do sytuacji, którą odebrał, jako zagrożenie)

III. Sierż. D. Nowosad opowiada dzieciom o znaczeniu mowy ciała u psa, pokazując na ilustracjach ważniejsze przykłady (ilustracji użyczyła policjantom nauczycielka). Dzieci ćwiczą pozycję „żółwika”.

Jest to pozycja ochronna, która może być bardzo przydatna w sytuacji przewrócenia dziecka przez psa. Chroni ona dziecko przed pogryzieniem przez psa wrażliwych części ciała: jamy brzusznej, pośladków, gardła, twarzy, karku i uszu.

IV. Oskar pokazuje próbkę swoich umiejętności, wykonując komendy przewodnika i pokonując prowizoryczne przeszkody.




















Dzieci sporo dzisiaj zobaczyły. Na pewno jeszcze nieraz będziemy mieli okazję gościć u nas Oskara i sierż. Kostrubca. Wtedy zobaczymy znacznie więcej. Dziękujemy policjantom za ciekawe spotkanie i żegnamy się z Oskarem.



<--   Powrót